TARASY

Wracając na plażę, pierwszym co ujrzałem była zmiana piasku. Teraz pełno w nim było drobnych kamieni, prawdopodobnie zapowiedzi twardszego terenu. Odrobinę dalej odnalazłem otwór w wysokiej Północnej ścianie, która po przejściu ukazała mi wyżynną platformę. Nowe niebezpieczeństwa już mnie tu oczekiwały. Grupa obszarpanych ludzi czyhała za jednym z wielu olbrzymich głazów zalegających te tereny. To żałosne istoty, głodne, brudne i odziane w obszarpane szmaty. To jednak nie świadczy o braku ich odwagi, gdyż zdecydowali się podążać za mną przez wydmy, nie zważając na lśniący miecz który dzierżyłem. Moja skromna broń doskonale sprawdzała się przeciwko nowemu wrogowi, jak również kolejnym gromadom Piaszczystych Plujek oraz Zombie, które opóźniały moją wędrówkę. Odkryłem, że wraz z postępem przygody rosnę w siłę, a moi wrogowie poczęli padać przede mną po pojedynczych ciosach.

Spędziłem długie godziny, to wchodząc, to schodząc ze skalnych grani, mijając stare wraki okrętów oraz ich szczątki unoszące się na morzu, porośnięte gdzieniegdzie długimi wodorostami. Trudy wędrówki dawały o sobie znać. Niemal nie czułem już nóg przez ciągłe przemieszczanie się, któremu dopomagały jeszcze grupki przeciwników, którzy również nie dawali mi chwili wytchnienia. Wreszcie, gdy niemal porzuciłem wszelką nadzieję, ujrzałem wąską, kamienistą wyrwę w klifie idącą na wschód. Zebrałem się na odwagę i podążyłem dalej w nieznane.